Serce pracuje bez przerwy – bije średnio 100 tysięcy razy dziennie, pompując krew do każdej komórki naszego ciała. To ogromny wysiłek, który wymaga stałego dopływu tlenu i składników odżywczych. Gdy tętnice wieńcowe ulegają zwężeniu, serce zaczyna cierpieć na niedokrwienie. Tak rozwija się choroba wieńcowa, jedna z najczęstszych chorób układu krążenia i główna przyczyna zgonów na świecie (WHO – Cardiovascular diseases).
Choroba wieńcowa (choroba niedokrwienna serca) to stan, w którym tętnice wieńcowe – naczynia odpowiedzialne za dostarczanie krwi do mięśnia sercowego – stają się zwężone lub zablokowane. Najczęściej przyczyną jest miażdżyca, czyli odkładanie się blaszek z cholesterolu i innych substancji w ścianach naczyń.
Zwężenie światła tętnicy ogranicza przepływ krwi, a więc i dopływ tlenu. Efektem jest niedokrwienie serca, które może objawiać się bólem w klatce piersiowej, dusznością lub zmniejszoną wydolnością organizmu. W skrajnych przypadkach dochodzi do całkowitego zamknięcia naczynia i zawału mięśnia sercowego (Mayo Clinic – Coronary Artery Disease).
Pierwsze symptomy często pojawiają się stopniowo. Warto zwracać uwagę na sygnały, które mogą świadczyć o niedokrwieniu serca:
Objawy mogą być nietypowe, zwłaszcza u kobiet, osób starszych i pacjentów z cukrzycą. Zdarza się, że pierwszym sygnałem choroby jest dopiero zawał.
Choroba wieńcowa nie pojawia się nagle – rozwija się latami, a jej podłożem są czynniki, które często można kontrolować. Najważniejsze z nich to:
Połączenie kilku czynników ryzyka znacząco zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania (American Heart Association – Coronary Artery Disease).
Choroba wieńcowa to nie tylko epizody bólu w klatce piersiowej. Jej powikłania mogą być poważne:
Każdy dzień życia z nieleczoną chorobą wieńcową przyspiesza proces uszkadzania mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych.
Rozpoznanie choroby wieńcowej wymaga kilku etapów:
Pełna diagnostyka pozwala zaplanować skuteczne leczenie.
W przypadkach zaawansowanych stosuje się metody interwencyjne: angioplastykę wieńcową ze stentem lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (by-pass).
Najlepszym „sposobem leczenia” choroby wieńcowej jest niedopuszczenie do jej rozwoju. Profilaktyka obejmuje codzienne wybory:
Proste działania mogą obniżyć ryzyko nawet o kilkadziesiąt procent.
Diagnoza nie oznacza końca aktywności czy rezygnacji z codziennych przyjemności. Pacjenci z dobrze prowadzonym leczeniem mogą pracować, podróżować i realizować swoje pasje. Kluczem jest systematyczność: przyjmowanie leków, regularne kontrole i zdrowy styl życia.
W Centrum Medycznym Belmedica w Łomży pacjent z chorobą wieńcową może liczyć na pełne wsparcie. Leczenie prowadzi kardiolog, ale często do procesu włączają się także:
Nie, ale znacznie zwiększa jego ryzyko. Wczesne leczenie i profilaktyka pozwalają zmniejszyć zagrożenie.
Najdokładniejsza jest koronarografia, ale decyzję o jej wykonaniu podejmuje kardiolog.
Nie można jej cofnąć, ale można zatrzymać postęp i skutecznie kontrolować objawy.
Tak, ale aktywność powinna być dostosowana do zaleceń lekarza – najczęściej poleca się marsz, pływanie, jazdę na rowerze.
Przewlekły stres podnosi ciśnienie i przyspiesza rozwój miażdżycy, dlatego techniki relaksacyjne są ważnym elementem terapii.
Gdy ból w klatce piersiowej jest silny, trwa dłużej niż kilka minut i nie ustępuje – to może być zawał.
